شهر آشوب

چه عذر بخت خود گویم که آن عیارِ شهرآشوب

به تلخی کشت حافظ را و تیر اندر کمان دارد

Not a vindication of my fate while that idol of the fiend

Had Hafiz shocked down having still arrow in the bow

کرامت انسانی

یکی از عوارض این شبکه‌های اجتماعی این بوده که مردم (به خصوص و بسیار خطرناک جوان‌ترها) کرامت خودشون رو از دست دادن. مثل یک آدم بی‌کس و کاری که شب‌ها رو در خیابان می‌گذرونه و هیچ‌چیزی برای از دست دادن نداره، چون کرامت انسانیش رو ازش دزدیدن. شبکه‌های اجتماعی هم باعث شدن کرامت انسانی خیلی‌ها به باد بره، این آدم‌های بی‌کرامت علناً اعلام می‌کنن که فقیر هستن، ندارن، و از این بابت خوشحالن و راضی و از دیدن داشتن آدم‌های دارا حس خوبی دارن! نه اینکه باید از دیدن آدم‌های دارا خشمگین بشن، اما نسبت به نداشتن خودشون خشمگین نمیشن، به فکر فرو نمیرن. این آدم‌های فقیر کرامت انسانی خودشون رو از دست دادن. وقتی اکثریت بشر کرامت انسانی خودش رو از دست داد، دیگه هیچ چیزی قابل پیش‌بینی نیست، دیگه هیچ چیزی اهمیت نداره...