کنار گود نشستی میگی لنگش کن

خواب نما شده

tcmaster — Sun, 08 Nov 2009 11:03:32 GMT

من به شخصه حاضرم شربت شهادت رو ننوشم تا غریبه عکسای توی آلبوم منو نبینه.

من اگه یه وقت شربت شهادت رو نوشیدم برام فاتحه بخونین و یادم رو زنده نگه دارین ولی عکسای تو آلبومم رو نبینین و گوته و شکسپیر و صادق هدایت نشین.

من اگه شربت شهادت رو نوشیدم سر عکسای تو آلبومم حق انتشار واسه خودتون نگیرین. به پسر خاله و دختر خاله و دوست دختر و در و داف و پنجره و پیکر هم از اینجا وصیت می کنم عکس منو از تو آلبومشون بیرون نیارن.

من اگه شربت شهادت رو نوشیدم لازم نیست برای همه آزادی خواهان بشم که عکس تو آلبوم منو ببینن و تیریپ حماسه بردارن.

من اگه شربت شهادت رو نوشیدم حداقل عکسی که تو استخر با مایو انداختم رو پخش نکنید.

من اگه شربت شهادت رو نوشیدم دیگه شهید شدم به عکسای تو آلبوم من چیکار دارین.

بابا ملت میخوان کلیه پیوند بزنن از اولیای میت اجازه میگیرن. من که قراره شربت شهادت رو بنوشم 1 قلم عکس تو آلبوم من رو چرا بی اجازه قراره پخش کنید؟

اصلا من شربت شهادت رو نوشیدم. به شما چه که تو آلبوم عکس من چه خبره؟

شما برد پیت و جانی دیپ و یول براینر و الویس پرسلی رو ول کردین میخواین عکسای من شربت شهادت نوشیده رو ببینین؟

پاسخ از نوع خفتی

tcmaster — Thu, 05 Nov 2009 18:19:18 GMT

داداش کوچیکه فرداش اجتماعی داشت (سال سوم ابتدایی آقای هاشمی و کازرون که یادمونه؟) بعد داداش بزرگه که من باشم بنا به وظیفه یک داداش بزرگ نگران آینده داداش کوچیک ازش سوال کردم.

من: وقتی دشمن به مرز های کشورمان حمله کند عشایر چه کار می کنند؟

داداش کوچیکه با قیافه ای لهو لورده: فرار می کنن؟

من نمیدونم یعنی این مغز تا چه حد باید درگیر باشه که نتونه شجاعانه دفاع کردن رو به زبون بیاره. البته از مغزی که 7 ساعت از 14 ساعت بیداری رو داره می نویسه انتظار بیشتری نمیشه داشت.

یادش بخیر معلم کلاس چهارم و پنجم ابتدایی ما آقای حیدری بود. تو همین مدرسه ای که الان داداش کوچیکه درس میخونه. آقای حیدری سر ساعت علوم همیشه ما رو میبرد واسه تحقیق یادش بخیر خیلی مزه میداد. هنوز تحقیق درباره جلبک ها و هزار پایی که کرده بودم تو شیشه و فهمیدم رو کمرش راه راهه و ماری که بهمن مجرد کرده بود تو آب الکل و آورده بود مدرسه یادمه.

شاید بی ذوق تر و بی استعداد تر از من تو نقاشی پیدا نشه. ولی سوم ابتدایی که بودم و آقای رحیمی معلم ما بود فیل می کشیدم از فیل های هندوستان واقعی تر. تازه مجبورمون کرده بود براش نامه بنویسیم و پست کنیم در خونش! ای خدا پدرم در اومد تا تونستم یه نامه تشکر بنویسم ولی خیلی حال کردم انگار دیگه از هیچی خجالت نمی کشیدم!

مدیر ما آقای عسگرپور همیشه سر صف بعد آیه "بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را" نکته بهداشتی می گفت. یکیش یادمه گفته بود که معده سنگ ریزه رو هضم می کنه ولی ناخن و مو رو نمیتونه هضم کنه. ولی مدیر این داداش ما فقط بلده نامه بنویسه پول بگیره و هر سال قمپض در کنه میخوام مدرسه رو غیر انتفاعی کنم. همون مدرسه ای که آقای عسگر پور و بابا مامانای هم سنای من با هزار جور بلا ساخته بودن.

انصافا ما واسه خودمون نخبه ای بودیم.

رویارویی با یک حریف غاصب

tcmaster — Mon, 02 Nov 2009 16:30:18 GMT

**** برگرفته از طرحی تو حموم! ****

آمار فجیع کشتار آنفولانزای خوکی!

tcmaster — Fri, 30 Oct 2009 13:42:18 GMT

همین چند لحظه پیش یک تصویر از فلیکر دانلود کردم. مربوط بود به آمار مرگ و میر در 300 روز گذشته. (البته دو روز پیش سیصدمین روز از سال 2009 بود) در این سیصد روز 50182850 نفر مردن.

این تصویر عوامل بیماری رو به چهار گروه تقسیم کرده بود که بیماری های غیر واگیر با آماری برابر با 29577830 نفر رتبه اول، بیماری های واگیر دار با 8029374 نفر قربانی رتبه دوم، مرگ به وسیله آسیب دیدگی با 4544406 کشته چهارم و عوامل دیگه با 6596691 کشته رتبه سوم رو داشت.

نکته جالب توی این تصویر آمار کشتار آنفولانزای خوکی بود که با یک اسکلت ترسناک نشون داده شده بود. اسکلتی که خودمون ساختیم و قرمز و قرمزتر کردیمش بعد متوجه شدیم از آنفولانزای معمولی هم بی خطر تره! این بیماری در این سیصد روز 5850 نفر رو راهی قبرستان کرد. حالا به طور اجمال آمار کشتار برخی از بیماری ها رو ببینیم.

بیماری های قلبی و عروقی: بیش از 14.5 میلیون نفر

سرطان: تقریبا 6.5 ملیون نفر

بیماری های تنفسی: بیش از 1.5 میلون نفر

ایدز: بیش از 2.5 میلیون نفر

بیماری های کودکان: تقریبا یک میلیون نفر

تصادفات خیابانی: بیش از یک میلیون نفر

جالب اینجاست که تنها آمار مرگ و میر به وسیله جزام (5440) از آنفولانزای خوکی کمتره.

چون کیفیت تصویر کمی پایین بود نتونستم همه بیماری ها رو بخونم. (برای دیدن تصویر بزرگ روی تصویر بالا کلیک کنید)

منبع این آمار اینجاست که از آمار رسمی سازمان بهداشت جهانی استفاده می کنه. آمار مرگ و میر به وسیله آنفولانزای خوکی هم از اینجاست.

منبع: Swine Flu Mortality

تاریخ استرالیا قسمت اول

tcmaster — Thu, 29 Oct 2009 18:30:18 GMT

(چون خیلی خیلی سرم رفته تو خط مقدم درس و مشق، تکلیف دانشگاه رو میذارم رو وبلاگ. با عرض پوزش. البته هنوز به استاد ندادم)

تاریخ استرالیا (60000 قبل از میلاد مسیح تا 1850 میلادی)

اجداد اوّلین بومی ها، احتمالا پنجاه هزار سال پیش از جنوب شرقی آسیا به سرزمینی که اکنون استرالیا نامیده می شود، آمدند. برای هزاران سال این بومی ها با آرامش و بدون حضور بیگانگان زندگی کوچ نشینی خود را سپری می کردند.

تا قبل از آغاز استعمار بریتانیایی ها در اواخر قرن هجدهم استرالیا تنها محل سکونت بومی ها بود. با این حال، در اوایل قرن دوم میلادی، طراحان باستانی احتمال می دادند قاره ای بزرگ و ناشناخته در جنوب آسیا وجود داشته باشد. کشف واقعی استرالیا به دنبال افزایش تجارت پرتقالی ها، هلندی ها و اسپانیایی ها به آب های آسیا صورت گرفت.

وقایع مهم استرالیا (قبل از 1788 میلادی)
60000 – 45000 ق. م.	بومی ها از آسیای جنوبی به استرالیا آمدند.
6000 ق. م.	افزایش سطح آب دریاها با پایان آخرین عصر یخبندان، باعث جدایی تاسمانی از سرزمین اصلی شد. بومی های این جزیره به وسیله کانال باستریت از بومی های سرزمین اصلی جدا شدند.
1606 ب. م.	کاپیتان هلندی، ویلم جانز، با گذر از غرب شبه جزیره کیپ یورک[1] اولین اروپایی بود که کشف استرالیا را ثبت کرد.
1642	ابل تاسمن، کاشف هلندی، نقشه ساحل جنوبی تاسمانی و جزیره نیوزیلند را کشید.
1770	جیمز کوک، دریانورد انگلیسی، جزایر نیوزیلند را به طور کامل دور زد؛ و ثابت کرد که آنها جزوی از استرالیا نیستند. او سپس نقشه ساحل شرقی استرالیا را کشید و آن را معلق به بریتانیا اعلام کرد.

کشف و کاوش

احتمالا در اوایل قرن پانزدهم میلادی، دریانوردان پرتقالی از وجود استرالیا با خبر بودند. ولی هیچ مدرکی از حضور آنها در استرالیا وجود ندارد. در سال 1606، دریانورد اسپانیایی، لوئیز وایز دتورس از تنگه ای بین گینه نو و استرالیا عبور کرد که اکنون به نام او تنگه تورس نام دارد.

در همین سال، کشتی هلندی دویفکن از ساحل شمالی استرالیا و خلیجی که آنها آن را خلیج کارپنتاریا نامیدند عبور کرد. طی سال های بعد، دریانوردان هلندی به کاوش شبه جزیره کیپ یورک و ساحل غربی پرداختند. آنها نام این سرزمین را هلند جدید گذاشتند. در سال 1642، ابل جانسون تاسمن، پا به جزیره ای در جنوب هلند جدید گذاشت که اکنون تاسمانی نامیده می شود. او این جزیره را سرزمین ون دیمن نامید. (نامی که تا سال 1856 و تا تغییر نام رسمی به تاسمانی پابرجا بود.)

اولین انگلیسی که پا به جزیره اصلی گذاشت ویلیام دمپیر بود. این کاشف در سال 1688 در ساحل شمال غربی پیاده شد. گزارش های غیر مشتاقانه او اثر کمی بر توجه انگلیسی ها به این سرزمین جدید گذاشت.

تقریبا یک قرن بعد سفر کاپیتان جیمز کوک به استرالیا آغاز شد. او سواحل جنوب شرقی قاره را در سال 1770 کشف کرد. با اینکه تا آن زمان نقشه بخش بزرگی از سرزمین های ساحلی هلند جدید به خوبی کشیده شده بود، این جیمز کوک بود که بهترین منطقه برای سکونت را کشف کرد. او در خلیج بوتنی نزدیک به موقعیت کنونی شهر سیدنی لنگر انداخت. کوک بخش شرقی هلند جدید را متعلق به بریتانیای کبیر اعلام کرد آن را ولز جنوبی جدید نامید.

استرالیا در سال 1829. استرالیای غربی در سال 1829 سومین مستعمره بریتانیا شد. بریتانیا قبلا در سال 1788 ولز جنوبی جدید و سال 1825 ون دیمن را تاسیس کرده بود.

وقایع مهم استرالیا (1788 تا 1850 میلادی)
1788	اولین ناوگان برای ساخت یک تبعیدگاه به خلیج بوتنی رسید. فرمانده ناوگان و اولین حکمران این مستعمره آرتور فیلیپ بود.
1803	سرزمین ون دیمن (اکنون تاسمانی) تبدیل به مستعمره ای برای ساخت تبعیدگاه شد.
1808	ویلیام بلای به وسیله نیرو های ولز جنوبی از حکومت خلع شد.
1809	بریتانیا لاکلن مک کواری را به عنوان حکمران ولز جنوبی به آنجا فرستاد.
1819	جان توماس بیگی پیشنهادات خود را برای مستعمره تحت گزارشی به نام گزارش بیگی منتشر کرد. پیشنهاد او برای اعطای زمین های بزرگ و کار اجباری برای مجرمین با جرم های سنگین به ایجاد صنعت پارچه کمک کرد.
1829	استرالیای غربی به عنوان یک مستعمره آزاد تاسیس شد.
1830	حکمران ون دیمن، جرج آرتور، تلاش کرد تا بومی های تاسمانی را با راندن آنها به شبه جزیره تاسمن منزوی کند. او توانست تنها دو بومی را اسیر کند.
1836	مقامات مستعمره به متصرفین غیر قانونی اجازه دادند تا با پرداخت مبلغی سالانه به تصرف نا محدود املاک بپردازند.
1836	استرالیای جنوبی به عنوان یک مستعمره ازاد تاسیس شد.
1838	یک گروه اروپایی به قبیله ای بومی در مایل کریک در ولز جنوبی حمله کرده و ساکنین آنجا را کشتند. هفت نفر از اروپایی ها بعدا اعدام شدند.
1840	انتقال مجرمین به ولز جنوبی متوقف شد، ولی انتقال آنها به ون دیمن ادامه داشت.
1850	از همه مستعمره ها به جز استرالیای غربی دعوت شد تا برای ایجاد حکومت مستقل قوانین خود را وضع کنند.

منبع History of Australia

[1] . شبه جزیره ای در استرالیا بین خلیج کارپنتاریا و دریای کرال American Heritage Dictionary 4^th

Edition

Stunned

tcmaster — Sun, 25 Oct 2009 15:02:18 GMT

می خواستم برم نوشهر. سوار ماشین شدم. راننده یه پسر جوون 26 27 ساله بود کنارش یه دختری انگار هم سنش و انگار زن یا نامزدش نشسته بود. من عقب پشت راننده بودم کنارم یه دختر انگار هم سن خودم و تقریبا تپل بود و کنار دختره هم یه خانومی چادری نشسته بود که دستش یه کتاب کوچیک دعا بود. احتمالا اون خانوم هم تپل بود چون داشتم له می شدم.

راننده و احتمالا زنش داشتن پشت سر فک و فامیل حرف می زدن. فکر کنم از اونایی بودن که تو فامیل زیاد برو بیا نداشتن. (آخ پسر این ایگلز چه قشنگ میخونه). من داشتم به بیرون از پنجره نگاه می کردم و دختر کنارم داشت با موبایلش ور می رفت. از این موبایل انگشتیا بود که می شد با انگشت توش نوشت!!! یه چند لحظه ای تو موبایلش نگاه انداختم و نگاهم رفت رو صورتش که اونم به من نگاه کرد. قیافه من شاداب بود اونم خندید بازم سرشو کرد تو موبایل انگشتی. (کاش مشکلی براش پیش اومده بود و موبایلش رو می داد براش درست کنم!) دیدم اِ اونم خانوم چادریه چپ چپ منو نگاه می کنه. خوشش نیومد که چرا سطح روابط اجتماعیم تا این اندازه بالاست. به قول دوستم دانشگاه آزاد هرچی بیخود باشه سطح روابط اجتماعی رو بالا میبره.

رسیدیم به نزدیکای سلمانشهر که دختر تپله موبایلش رو کرد تو کیفش و یه خمیازه کوچوکو با صدایی تقریبا گرفته کشید و انگار خوابش می اومد. حس کردم خانوم چادریه خوشش نیومد دختر تپله خمیازه کشید چون یه تکونی به خودش داد. انصافا صدای پچ پچ دعا خوندنش خیلی خوب بود دوست داشتم. راننده یه متلک کوچولو بار زنش کرد و زنش بازوشو نیشگون گرفت. بازم خانوم چادریه خوشش نیومد. دختر تپله که خوابیده بود سرش به طرف من خم شد من داشتم به جزوه ای که دستش بود نگاه می کردم واسه همین متوجه نشدم که خانوم چادریه خوشش اومد یا نه.

به کلار آباد که رسیدیم سر دختره کاملا رو شونه من بود. البته خانوم چادریه متوجه بود که تقصیر هیچکدومون نیست و منم الان خیلی معضب هستم ولی بدجور یه جوری شده بود. یکم که رو شونم خوابیده بود دیگه پهلوم درد گرفت ولی دلم نمیومد بیدارش کنم خانوم چادریه هم که گیر نداده بود. ولی سعی کردم یه تکونی به خودم بدم که راننده یه نگاهی به آینه انداخت و با خنده گفت بزار راحت باشه. زنش برگش خندید منم یه خنده اختصاصی بهش کردم. اینجا بود که رگ غیرت خانوم چادریه باد کرد و النگوش کیپ مچ دستش شد و تقریبا بلند گفت استغفرالله. زن راننده گفت خانوم طفلکی خوابه دست خودش نیست که. منم دیدم داره ازم دفاع می کنه پریدم وسط گفتم مادر چیکار کنم الان خوابیده تکونم نمیخوره و آهسته گفتم ماشالله تپلم که هست و خانوم چادریه شنید.

خانوم چادریه گفت پسرم یه لحظه این بغل نگه دار. راننده گفت مادر جان اشکال نداره بیدارشش کنید و به زنش گفت بیدارش کن. خانوم چادریه گفت نه آقا شما یه لحظه این بغل واستا. ماشین موند. من گفتم عجب مصیبتی شدا.

خانوم چادریه خیلی آهسته زد به شونه دختره و گفت دخترم؟ عزیزم؟ دختر تپله بیدار شد. دید رو من پهن شده و یهو سرخ شد (صورت دختره خیلی سفید بود). گفت ای وای ببخشید خوابم بردا.

خانوم چادریه گفت دخترم یه لحظه بیا بیرون جامونو عوض کنیم. من به خودم گفتم درسته جای مادرمی ولی نا محرم نا محرمه تو اگه رو شونه من بخوابی میدونی چی میشه؟ کل دعا و نیایشت باطل میشه که هیچ، .... هم میشه.

ماشین دوباره راه افتاد. دلم واسه دختر تپله تنگ شد که چرا اندازه یه نفر باهام فاصله داره. چه باحال رو شونه من خوابیده بود. عطر خوش بویی هم داشت کلا ارزش پهلو درد گرفتن رو داشت. کاش یه شب یلدا رو شونه من خوابیده بود و خانوم چادریه هم تو ماشین نبود کاش... (پدر سگ جنبه داشته باش)

دور از چشم خانوم چادریه سرمو کردم اونور یه نگاه به دختره بندازم که خانوم چادریه منو دید. منم که دیگه یکم ازش عقده به دل داشتم به حالت شوخی گفتم بیچاره خوابش پرید. دختر تپله خندید خانوم چادریه هم دید که حریف من یکی نمیشه بی اعتنا سرش رو کرد تو کتاب دعاش و بازم خیلی قشنگ زمزمه می کرد.

تو دست خانوم چادریه اندازه یه جعبه پرتقال دستبند طلا بود. با خودم گفتم احتمالا تو کیف دختر تپله هم باید اندازه یه جعبه پرتقال شارژ ایرانسل باشه. تو جیب منم یه نخ مگنا سفید بود که بدجور وسوسم کرده بود.

چرا به نوشهر نمیرسیم؟

نحوه کرک نرم افزار Nero 9

tcmaster — Sat, 24 Oct 2009 20:00:18 GMT

البته قبل از هر چیزی بگم اصلا خوش نداشتم تو وبلاگم مطالب کرک و این حرفا بنویسم ولی فکر کنم خیلی ها مثل من بعد از دانلود کردن 500 مگ فایل به در و دیوار فحش داده باشن. چون این نسخه هایی که من دیدم همه نسخه آزمایشی بودن و سریالها بعد از یک ماه باطل می شدن و دیگه هیچ کاری نمی شد کرد.

جریان از این قراره که من چند ماه پیش از یکی از سایت ها پربازدید دانلود فارسی که خودم هم خیلی دوستش دارم برنامه نرو 9 رو دانلود کردم ولی کرک نشد. حتی الان که تو سایت گشتم دیدم اثری از برنامه نیست مثل اینکه خودشونم فهمیدن خیلی ها مثل من رفتن تو کما. حتی بعضی از سایت ها این برنامه رو می فروختن که من در جریان نیستم این فروشی ها قابل کرک شدن بودن یا نه. به هر حال من یک راه خیلی ساده برای کرک این برنامه پیدا کردم که فکر کنم به درد بخور باشه. سرچ هم نکردم ببینم مطلبی هست یا نه. بیشتر این مطلب هم فقط یک ترجمه از یکی از فایل های تورنت هست.

برای کرک نرو 9 اول از همه تاریخ سیستم خودتون رو به ژانویه 2009 تغییر بدین (مثلا 19 ژانویه 2009 که خودم انجام دادم) بعد از اتمام کار می تونین تاریخ رو به روز کنین.

بعد فایل نصب برنامه (ستاپ) رو اجرا کنید و قسمتی که سریال میخواد سریال زیر رو وارد کنید.

8M01-20CX-4294-TL10-U4U0-UKE2-MMT7-AHWX

تا اینجا طبق تاریخ ژانویه 2009 نسخه آزمایشی نرو 9 نصب شده. تاریخ رو تغییر ندین.

حالا Kaymaker از اینجا دانلود کنید. (البته بعضی آنتی ویروس ها ممکنه ویروس تشخیص بدن ولی این کرک همون کرکیه که از سایت دانلودی که گفتم دانلود کردم. (می بینین چه صادقه این پسر؟)

کرک رو که دانلود کردین اینترنت رو قطع کنید و کرک رو اجرا کنید. کرک اتوماتیک سریال های نرو آزمایشی رو پاک می کنه و گزارش هم میده، ولی اگه این کار رو نکرد روی دکمه Remove All Serials کلیک کنید.

بعد از این کار روی دکمه Reset white list کلیک کنید.

دقت کنید که کادر Product روی Nero 9 HD تنظیم شده باشه. حالا Generate رو فشار بدین و سپس دکمه Add to white list کلیک کنید.

بعد از انجام مراحل بالا برین به مسیر روبرو C:\Program Files\Common Files\Nero\AdvrCntr4

فایل NEROPATENTACTIVATION.EXE رو به PATENTACTIVATION.EXE تغییر نام بدین.

حالا می تونین تاریخ سیستم رو به روز کنین. من اینطوری کرک کردم.

THIS SHIT WORK F-U-C-KING GREAT! YEA BOI !!

DIRECTIONS by. MR JUST (ته دستورالعمل این رو نوشته بود خدا حفظش کنه!)

بیشتر بخوانید!

ویروس کشی من در آوردی خودم

گرگ پرنده بهترین عکس حیات وحش سال 2009

tcmaster — Sat, 24 Oct 2009 15:54:18 GMT

(برای دیدن تصاویر بزرگ روی عکس ها کلیک کنید)

این گرگ ایبریایی پرنده با چشمانی خیره به طعمه ی آن سوی حصار برنده جایزه بهترین عکس حیات وحش سال 2009 شد. عکاس این عکس خوزه لوئیز رودریگوئز از اسپانیا است.

عکس زیر به نام موج سارها (Starlig wave) هم برنده جایزه بهترین عکس سیاه و سفید این مسابقه شد. این ابر سیاه که به وسیله دنی گرین گرفته شده است، در نگاه اول شبیه به یک نقاشی با مداد است؛ ولی در واقع تصویری از صدها هزار سار وحشت زده از یک شاهین شکاری است که برای فرار از چنگالش اینگونه به رقص در آمده اند.

این عکس در گرتنا گرین روستایی در جنوب اسکاتلند گرفته شده است که در این آشیانه تا 1.5 میلیون پرنده در آسمان پرواز می کند. دنی گرین در مسابقات سال های گذشته هم جوایز بسیاری در بخش های مختلف برده بود.

فرگوس گیل 16 ساله هم با تصویر زیر برنده جایزه بهترین عکس بخش 15 تا 17 سال مسابقه شد.

شاید وجود دانه های غله در زمستان عجیب به نظر برسد؛ ولی فرگوس می گوید او این دانه ها را از تابستان برای عکسی جذاب کنار گذاشته بود. هنگامی که هواشناسی پیش بینی کرد قرار است برف ببارد او این دانه ها را در حیاط خانه اش گذاشت. چون تمامی گیاهان زیر برف پنهان بودند ده ها پرنده بر سر این دانه ها مشغول دعوا شدند.

در یکی از شگفت انگیز ترین عکس های این مسابقه گربه ای با روباهی سه برابر بزرگ تر از خود شاخ و شانه می کشد. این گربه به اسم ریسکا متعلق به ایگور شیلنوگ (Igor Shplilenok) عکاس روسی این عکس است که به همراه صاحب خود به سفری چهار ماهه در منطقه ای پوشیده از یخ رفته بود.

این میمون ها هم در هند بر سر قطره ای اب که هر پنج دقیقه از شیر خارج می شود مشغول دعوا هستند. عکاس این تصویر اندرو فورسیث از بریتانیا است.

مسابقه بهترین عکاس حیات وحش سال ویولیا (Veolia Environement Wildlife Photographer of the Year) توسط موزه تاریخ طبیعی و مجله حیات وحش بی بی سی برگزار می شود.

منبع Wildlife Photographer of the Year 2009 prize goes to leaping wolf

شفاف ترین تصویر از کهکشان آندرومدا

tcmaster — Fri, 16 Oct 2009 20:07:18 GMT

تصویر بالا شفاف ترین تصویر از کهکشان آندرومدا یکی از همسایگان کهکشانی ما است که اخیرا به وسیله ماهواره سوویفت ناسا (Swift نوعی پرنده) گرفته شده است.

کهکشان آندرومدا یا M31 کهکشانی مارپیچ است که به فاصله تقریبا 2.5 میلیون سال نوری از زمین قرار دارد که در شبی تاریک و آسمانی صاف با چشم غیر مسلح قابل رویت است.

این تصویر به وسیله جمع آوری 330 تصویر گرفته شده به وسیله سوویفت به دست آمده است که در مجموع شامل 85 گیگا بایت اطلاعات یا برابر با بیش از 20000 فایل MP3 هستند. این تصویر نمایشی از مشاهده 24 ساعته این کهکشان است.

محدوده تصویر برداری شده به وسیله سوویفت شامل 200 هزار سال نوری پهنا و 100 هزار سال نوری ارتفاع است.

نورانی ترین نقطه در مرکز کهکشان شامل پیر ترین و سرد ترین ستارگان در برآمدگی مرکزی آندرومدا است. ستارگانی که در بازو های مارپیچی آندرومدا قرار گرفته اند جوان تر و چون به غبار و گاز مورد نیاز برای سوخت دسترسی دارند داغ تر هستند.

منبع BIG PIC: Andromeda Seen in New Light

Photo Credit: NASA/Swift/Stefan Immler (GSFC) and Erin Grand (UMCP)

بیشتر بخوانید!

کهکشان آندرومدا کهکشان می خورد

آیا بعد از انفجار بزرگ، برخورد بزرگ رخ می دهد؟ (مقاله ای در ستاره شناسی)

آیا زن ها مغز دانشمند شدن را دارند؟

tcmaster — Sun, 11 Oct 2009 18:08:18 GMT

نویسنده: نانسی هاپکینز (Nancy Hopkins)

وقتی لری سامرز (Larry Summers) رئیس دانشگاه هاروارد گفت دانشمندان زن مادر زادی استعداد کمتری نسبت به مرد ها دارند، نانسی هاپکینز استاد دانشگاه ام آی تی (موسسه فناوری ماساچوست) استعفا داد. ولی جوایز نوبل امسال باعث پیروزی نانسی هاپکینز بر سامرز شد.

این هفته، هفته ای ویژه برای زنان دانشمند و بد برای تئوری لری سامرز بود. لری سامرز در سال 2005 گفته بود زن ها در ریاضیات، علوم و مهندسی طبیعتا ضعیف تر از مرد ها مخصوصا در رده های بالا هستند. این هفته سه زن جایزه نوبل علوم را بردند. دو نفر در پزشکی و یکی در شیمی. این موفقیت زنان آتش به خرمن سوالی زد که سامرز مطرح کرد: آیا ممکن است زنان زیادی دانشمندانی بزرگ شوند؟

وقتی چهل سال پیش در رشته زیست شناسی از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شدم، هم کلاسی های من می نشستند و بحث می کردند که آیا دختر ها ظرفیت دانشمند شدن را دارند یا نه. آیا یک زن می تواند جایزه نوبل زیست شناسی مولکولی را به دست آورد؟ مرد هایی که می شناختم تصور می کردند مغز زن ها ظرفیت انجام کار هایی را ندارد که به موفقیت بزرگی در علم منجر شود. این چیزی بود که من هم فکرش را می کردم. مطمئنا ماری کوری خیلی بزرگ بود ولی ماری کوری های کمی پیدا می شدند تا قبول کنیم که ماری کوری یک استثنا نبوده است.

در کل ما در دوران تاریک علم زنان سوال اشتباهی پرسیدیم. به جای اینکه بپرسیم "آیا مغز زن ها ضعیف تر است؟" باید می پرسیدیم که چرا زن های خیلی کمی در دانشگاه ها و آزمایشگاه های بزرگ به کار مشغول بودند تا از میان آن ها کسی جایزه نوبل را تصاحب کند.

در اواخر دهه 60 تقریبا هیچ زنی در دانشکده های دانشگاه هایی مثل ام آی تی (جایی که اکنون به عنوان استاد زیست شناسی مولکولی مشغول به کار هستم) یا هاروارد مشغول به کار نبود. با کار های مثبتی که ریچارد نیکسون در اوایل دهه 70 انجام داد، همه چیز عوض شد. وزیر کار نیکسون، جرج شولتز دانشگاه ها را برای دریافت کمک های دولتی مجبور به استخدام زنان کرد. جوایز نوبل این هفته هم نتایج نهایی آن قانون هستند. الیزابت بلکبرن (Elizabeth Blackburn) برنده جایزه نوبل پزشکی امسال، در سال 1978 به استخدام دانشکده برکلی درآمد و کارول گریدر (Carol Greider) دیگر برنده جایزه نوبل پزشکی شاگرد او بود. (نفر سوم آدا یونات (Ada Yonath) دانشمند زن اسرائیلی در رشته شیمی است)

حدودا ده سال پیش، تقریبا پنج درصد دانشکده های هاروارد و هشت درصد ام آی تی را زنان تشکیل می دادند، که در سایر دانشگاه های بزرگ هم درصد ها برابر بود. ولی همین میزان کم برای تولد زنان نوبلیست کافی بود. در واقع اگر تصور کنیم زنان دانشمند به میزان برابری نسبت به مردان جوایز نوبل را بردند، باز هم در چند سال گذشته در ام آی تی به اندازه کافی زن برای برنده شدن نوبل تربیت شده است.

در همان زمان زنان دانشگاه ام آی تی برای موسسه ملی علوم به اندازه مردان انتخاب می شوند و جوایز بسیار مهمی را هم می برند. برای مثال در چند روز گذشته دانشمند دانشگاه ام آی تی، جوان استابی (JoAnne Stubbe) مدال ملی علوم را از باراک اوباما، رئیس جمهور ایالات متحده، به خاطر ساخت دارویی ضد سرطان که اکنون در مراحل آزماشگاهی است دریافت کرد. علاوه بر این، این دانشمند به موفقیت های چشمگیر دیگری رسیده است.

هرگاه زنی برنده این چنین جوایزی می شود اشک شوق من جاری می شود. این اشک به خاطر مورد توجه قرار گرفتن بزرگانی است که سال ها برای برابری علمی زنان در علم جنگیده اند. البته از این هم ناراحت می شوم که به خاطر کنار گذاشته شدن نیمی از جمعیت دنیا، دستاورد های بزرگی نادیده گرفته شدند.

احساسات من رد پایی از جمله درونی "قبلا به تو گفته بودم" در خود دارد. شوکه آور است که چند سال پیش لری سامرز به خود اجازه داد که تصور کند کمی زنان در عرصه های بزرگ دانش به خاطر ضعف ژنتیکی آنهاست که در اعتراض به این عمل استعفا دادم.

شاید سال 2009 به عنوان نقطه عطفی در دانش زنان باشد. حداقل امسال خط بطلانی بر افکار قدیمی و غیر منطقی مبنی بر عدم علاقه یا ضعف ژنتیکی زنان برای دانش باشد.

- نانسی هاپکینز استاد زیست شناسی مولکولی دانشگاه ام آی تی و موسس انجمن جدید (the New Agenda) است.

منبع: ?Do women have the brains to be great scientists

بیشتر بخوانید!

زنان با درصد بالای تستاسترون خطرپذیر تر هستند